Quos quidem tibi studiose et diligenter tractandos magnopere censeo. Si enim ad populum me vocas, eum. Utram tandem linguam nescio? Hoc non est positum in nostra actione. Duo Reges: constructio interrete. Nec mihi illud dixeris: Haec enim ipsa mihi sunt voluptati, et erant illa Torquatis. Hi curatione adhibita levantur in dies, valet alter plus cotidie, alter videt. Sed ille, ut dixi, vitiose.

  1. Et quod est munus, quod opus sapientiae?
  2. Cur igitur, cum de re conveniat, non malumus usitate loqui?

Non igitur potestis voluptate omnia dirigentes aut tueri aut retinere virtutem. Prave, nequiter, turpiter cenabat; Quid ei reliquisti, nisi te, quoquo modo loqueretur, intellegere, quid diceret? An haec ab eo non dicuntur? At iste non dolendi status non vocatur voluptas. Est, ut dicis, inquit; Quare attende, quaeso. Huius ego nunc auctoritatem sequens idem faciam. Erit enim mecum, si tecum erit. Qua igitur re ab deo vincitur, si aeternitate non vincitur? Hoc etsi multimodis reprehendi potest, tamen accipio, quod dant.

Nam Pyrrho, Aristo, Erillus iam diu abiecti. Aeque enim contingit omnibus fidibus, ut incontentae sint. Quamquam haec quidem praeposita recte et reiecta dicere licebit. Primum Theophrasti, Strato, physicum se voluit; Faceres tu quidem, Torquate, haec omnia; Sed haec in pueris; Quid iudicant sensus? Quod ea non occurrentia fingunt, vincunt Aristonem;

Sin tantum modo ad indicia veteris memoriae cognoscenda, curiosorum. Vide, quantum, inquam, fallare, Torquate. Nihil opus est exemplis hoc facere longius. Quis istum dolorem timet? Nec vero alia sunt quaerenda contra Carneadeam illam sententiam. Color egregius, integra valitudo, summa gratia, vita denique conferta voluptatum omnium varietate. Atque haec ita iustitiae propria sunt, ut sint virtutum reliquarum communia. Verum tamen cum de rebus grandioribus dicas, ipsae res verba rapiunt;

  • Quod si ita se habeat, non possit beatam praestare vitam sapientia.
  • Ac ne plura complectar-sunt enim innumerabilia-, bene laudata virtus voluptatis aditus intercludat necesse est.

An obliviscimur, quantopere in audiendo in legendoque moveamur, cum pie, cum amice, cum magno animo aliquid factum cognoscimus?

Sed haec in pueris; Nihil acciderat ei, quod nollet, nisi quod anulum, quo delectabatur, in mari abiecerat. Cur, nisi quod turpis oratio est? Tum mihi Piso: Quid ergo?